Direkte Treffer

    Deutsch Türkisch
    brechen
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    entzweigehen
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    kaputtgehen
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    knicken
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    zerbrechen
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    zersplittern
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.
    zerspringen
    {vb}
    		 kırılmak
    {vb} {abl}
    ius.

    Indirekte Treffer

    Deutsch Türkisch
    branden
    {vb} {vi}
    		 kıyıya ya da kayalıklara çarparak kırılmak
    {vb}